پیروزی را افراد و جمعیت زیاد نمی آورد!

    پیروزی را ایمان زیاد می آورد!

فلسطین!زندگیت هر قدر هم به مرگ نزدیک باشد،باید زنده بمانی!

زندگیت هر قدر هم سخت باشد به مرگ آنان نزدیک است!

اصلا تو کافیست زنده بمانی تا آنان بمی رند!

کافیست نامت بر تارک نقشه جهان بدرخشد،تا در کنارش نام هیچ بیگانه ای نباشد!

کافیست فلسطین بمانی،هرچند زخمی!تا اسرائیل نباشد!

هیچ ستاره شش زاویه ای نمی تواند با وجود نورافشانی خورشید،پیدا بماند!

پرسش هایي پيرامون جريانها و حوادثي كه در آغاز ظهور رخ ميدهد ...

تکلیف اول:از مهمترین و واجب ترین تکالیف مردم نسبت به امام زمان(عج) تحصیل و معرفت و شناخت به آن حضرت است.

روشن است که باید صفات و خصوصیات امامی را که اطاعت از او بر همه واجب است،دانست تا دیگران را با او اشتباه نگرفت و او را از مدعیان مقام و منصب آن حضرت تمیز و تشخیص داد.روایت بسیاری بر وجوب معرفت به امام زمان دلالت دارند.

از ابی عبدالله امام صادق (ع)روایت شده است که آن حضرت فرموده اند:

هرکس بمیرد و امام زمان خویش را نشناسد،به مرگ جاهلیت مرده است.

امام حسن عسکری(ع)فرموده اند:زمین از حجت خدا بر خلقش خالی نخواهد ماند و همانا هر کس از دنیا رفت و امام زمان خود را نشناخت به مرگ جاهلیت مرده است.این مطالب حقیقت دارد همانگونه که روز حقیقت دارد.به آن حضرت عرض شد:ای فرزند رسول خدا!چه کسی بعد از تو حجت و امام است؟فرمودند:فرزندم محمد، امام و حجت خدا بعد از من است،پس هرکس بمیرد و او را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است.

بی شک مقصود ائمه طاهرین از معرفت واجب در حق امام زمان (ع)،این است که مردم و اهل ایمان خود را آن گونه که هست بشناسند،در حدی که موجبات سعادت دنیا و آخرت آنان فراهم آید و راه شبهات و ضلالت بر ایشان بسته شود.این معرفت و شناخت بر دو گونه است:

اول:معرفت و شناخت شخصیت امام(ع)

دوم:معرفت و شناخت شخص امام(ع)

برای تحصیل این دو معرفت،باید به علما و تالیفات آن ها مراجعه کرد.

باید دانست،معرفت و شخصیت امام از راه معرفت صفات و خصایص امامت و امام به دست می آید.اگر با مقام امامت و جایگاه آن و با ویژگی ها و صفات و خصایص امامت،آشنایی حاصل شود،با شخصیت هر امامی آشنایی حاصل شده است زیرا همه ی آنان نور واحد هستند.

باید به فضایل و مناقب امامان شناخت پیدا کرد،همان فضایل و مناقبی که بسیاری از آن ها بین همه ی امامان مشترک است.از طرفی باید به فضایل و مناقب خاص و ویژه ی خود آن حضرت نیز آشنایی و شناخت پیدا نمود تا شناخت انسان به آن حضرت کامل شود.

اما معرفت و شناخت شخص امام(ع) از طریق آگاهی بر اسم،لقب،کنیه،نسب،صفات،خصایص،فضایلو مناقب شخصی و نیز هر ویژگی زمانی یا مکانی که مربوط به اوست،به دست می آید.

حداقل و حداکثر این دو شناخت و معرفت نیز قابل بیان است که در انجا حداقل معرفت به امام(ع) طی روایتی به طور اختصار بیان خواهد شد.

امام صادق(ع)می فرمایند:کمترین حد معرفت به امام آن است که امام همسنگ و مساوی با پیامبر(ص)است،مگر در درجه ی نبوت.امام وارث پیامبر است و همانا اطاعت از او،اطاعت از خدا و رسول خدا می باشد و باید در هر امری تسلیم او بود و رد به سوی او نمود و به سخن و فرمان او عمل کرد و باید دانست که امام بعد از رسول الله(ص) علی بن ابی طالب است و بعد از او حسن و حسین و علی بن الحسین و محمدبن علی و جعفربن محمد وموسی بن جعفر و علی بن موسی و محمدبن علی و علی بن محمد وحسن بن علی و سپس حجة بن الحسن(ع)هستند.

 بیان شد که برای معرفت و شناخت شخص امام(ع)باید نام و کنیه و لقب او و نام پدر او را شناخت و صفات و ویژگی های ظاهری او را به قدر و اندازه ی کافی دانست.

نام:همنام با پیامبر(م.ح.م.د)

کنیه:ابوالقاسم

لقب:مهدی موعود،امام عصر،صاحب الزمان،بقیة الله،حجت،قائم و...

بر گونه راست خالی سیاه و زیبا دارد. چهره او زیبا و بینی او کشیده و قد او معتدل است.

شناخت ویژگی های زمانی و مکانی امام و احوال،افعال و اقوال او جزئی از شناخت شخص امام است.به عنوان مثال:دانستن اینکه برای ظهور حضرت مهدی پنج علامت حتمی خواهد بود و آن حضرت وقتی ظهور می نمایند که زمین پر از جور و ستم شده باشد و قبل از قیام او،ظهور صداهای آسمانی و یا صورت دستی در ماه و ظهور حجر موسی(ع) و عصای او در دست حضرت و... خواهد بود.که انشاءالله به طور کامل ومفصل در بخش دیگری از این وبلاگ بدان پرداخته خواهد شد

 تکلیف دوم(تابع تکلیف اول):تکلیف دیگر طلب معرفت به امام زمان(ع)از خداوند متعال و دعا در این زمینه است.همانگونه کهگفته شد،از مهم ترین وواجب ترین تکالیف مومنان،پس از معرفت به خدا و رسول او(ص) معرفت و شناخت ولی امر،امام زمان(ع) است.ولی از آنجاکه حصول این معرفت به دست خداوند متعال است و از   عهده ی انسان خارجاست،واین معرفت تنها با سعی و خواست انسان به دست نمیآید،بلکه آن نوریاست که خداوند متعال در قلب هرکس که بخواهد،قرار می دهد باید حصولآن را از خداوندمتعال طلب کنند و با دعا آن را از خداوند متعال بخواهند.

راوی می گوید:به امام صادق(ع)عرضه داشتم:معرفت ساخته ی کیست؟آن حضرت فرمودند:از ساخته های خداوند است و بندگان در این ساخته سهمی ندارند.

در این زمینه و برای حصول معرفت بهآن حضرت،خواندن این دعا بسیار مناسب است:

«اللّهمَ عرِّفنی نَفسَک،فإنّک إن لَم تُعَّرِفنی نَفسَک لَم أعرِف نَبیّکَ

اللّهم عرِّفنی رَسولَکَ فإنّکَ إن لَم تُعَرِّفنی رَسولَک لَم أعرِف حُجَّتَک

اللّهم عَرِّفنی حُجَّتَک فإنَّکَ إن لَم تُعَرِّفنی حُجَّتَک ضَلَلتُ عَن دینی»

 تکلیف سوم(تابع تکلیف اول):ازجمله تکالیف مومن، معرفت و شناخت علائم ظهور امام زمان(ع) است که سابقأ بیان شد. شناخت علائم ظهور، جزئی از شناخت شخص آنحضرت است.این علائم بسیارند و بر دو دسته می باشند:دسته اول،حتمی و دسته دوم غیر حتمی اند؛کهشناخت هر دو آنها ضروری و لازم است و ضروری تر از همه و لازم تر،همان شناخت دسته نخست،یعنی علائم حتمی است.

طبق روایات اسلامی،علائم حتمی پنج علامت می باشند با اختلافی که احیانأ در تعیین این پنج علامت بین روایات دیده می شود.که عبارتند از:

1-خروج سفیانی

2-خروج و قیام یمانی

3-صیحه و ندای آسمانی

4-کشته شدن و قتل نفس ذکیه

5-خسف در بیدا

در روایات آمده است،پدیدار شدن کف دستی در کره ماه نیز از امور حتمی است.

امام صادق(ع)می فرمایند:برای قائم پنج علامت است:ظهور سفیانی و ظهور یمانی و صدایی از آسمان وکشته شدن نفس ذکیه وفرو رفتن در زمین بیدا.

در روایات آمده است که سفیانی مردی است سفید و سرخ و چشم کبود که در ماه رجب قیام خواهد کرد وچند کشور راتسخیر خواهد نمود و خروج و قیام او وحضرت مهدی(ع)در یک سال است.او پس از فتوحاتی چند،در عراق متوجه می شود که حضرت مهدی(ع)در مکه قیام نمودهاست،بنابراین سپاهی بزرگ به سوی او گسیل می دارد که این سپاه در زمینی به نام بیداء-بین مکه و مدینه-در زمینی فرو می رود و این دومین علامت حتمی ظهور است.همچنین پیش از ظهور آن حضرت،قیام هایی نظیر قیام حسنی و قیام یمانی خواهد بود که قیام یمانی از علائم حتمی است.شنیدن دو صداوندای عام،یکی از آسمان و دیگری از زمین،از علائم حتمی خواهد بود.در ندای نخست،جبرئیل(ع)به نام حضرت قائم و پدرش صدا می کند و ندا در می دهد که حق با علی بن ابی طالب و شیعیان اوست،و همگان آن را به زبان خود می شنوند حتّی زنان پشت پرده و محجوب.

همچنین قبل از قیام امام(ع)،فردی جلیل القدر،درمکه و در مراسم حج کشته می شود که از او تعبیر به نفس زکیه می شود که تفضیل تمام مطالب درکتب غیبت امام زمان(ع) آمده است.اهمیت و شناخت علائم ظهور،به ویژه علائم حتمی،آنگاه آشکارمیشود که بدانیم بسیاری از آنانکه در طول تاریخ در برخورد با مدعیان دروغین مهدوییت،از دین بازگشته و سراز ارتداد در آورده و گرفتار ظلمات و گمراهی شده اند،به آن جهت بوده است که باعلائم و ویژگی های قیام و ظهور آن حضرت وتوابع آنها،چه در مقدمات ظهور و چه در مؤخرات آن،آشنا نبوده اند وگرنه دچار گمراهی نمی شدند و بر امامت و ولایت آن حضرت ثابت قدم می ماندند و هرگز دچار اشتباه نشده،فریب نمی خوردند و امام(ع)را با غیر،اشتباه نمی گرفتند.